Vrienden
Links
Advertentie
mogelijk gemaakt door
20six.nl
Ik kreeg op mijn kop. Ik houd mijn blog niet meer bij. Schande. "Geen Tijd" is mijn dapper excuus.
Maar Geen Tijd is natuurlijk flauwekul als je tig uur per dag achter een laptop vertoeft. Een berichtje is zo getypt. Geen Inspiratie was een betere smoes geweest. Geen Leuke Belevenissen, dat kan het niet zijn... die zijn er in groten getale.
Ik denk dat een groot deel van de schuld naar hyves uitgaat. Alles wat ik tegenwoordig kwijt wil komt in mijn wie-wat-waar, in een krabbel bij een ander of in mijn fotoalbum te staan. Ik kan mijn ei kwijt en meen daarmee tevreden te zijn. Echter...
Ik keek net even terug naar mijn bloggeschiedenis die ruim vier jaar teruggaat. Shit, het is toch best wel leuk om nu al die berichtjes terug te lezen. Gebeurtenissen die anders vergeten zouden zijn komen nu weer terug. Ik vind hyves net iets te algemeen, ga niet mijn wel en wee delen met ruim 100 hyvesvriendjes die daar niets mee te maken hebben.
Wederom een goed voornemen. Ik ga echt weer meer bloggen. Al die goeie-ouwe-tijd-verhalen zijn veel te leuk om niet nu al op te schrijven!!!
Halloween in Amersfoort! En het hield niet meer op!
(okee, er is maar 1 iemand die bovenstaande zin begrijpt, maar toch)
Overigens heb ik om maar even in de week-van-de-gadgets te blijven vandaag een TomTom aangeschaft. Kon ik in elk geval weer veilig naar huis rijden!
De nieuwe uitdrukking vanmorgen vroeg:
'Dan weet je tenminste wat voor boter je in het bakje hebt'
Ik snap dat kledingsmaken verschillen. Nee, ik ben niet dol op Burberry en al helemaal niet in (namaak-) sjaalvorm. Ben ook geen fan van geel, dus in die kleur zal ik me niet snel kleden. Kan bij een ander vast fantastisch zijn in zijn of haar beleving. Prima. Daar is dan dus ook een markt voor en zulke kleding wordt geproduceerd, gekocht en gedragen. Ik leg me er bij neer.
Maar wat ik dan niet snap is waarom er blijkbaar nog steeds fabrikanten zijn van aftandse vormeloze spijkerbroeken. Half Barneveld loopt gekleed in een broek wat qua vorm net zo goed iets anders kan zijn. Te wijd van boven, te smal van onder en het toont goedkoop. Dat zullen deze broeken dan ook best zijn: goedkoop. Dat zal dan ook wel het succes van deze broeken verklaren. Maar waarom kan die fabrikant dan niet gewoon een goedkope broek mét fatsoenlijk model maken????
En dan vraag ik me ook altijd weer af of die mannen in foute broeken zelf hun kleding kopen of dat hun vrouw dat doet....
Het was al 1,5 jaar geleden dat de Drama Queens voor het laatst de nummer één positie tijdens de quiz night behaalden. 22 februari 2006 om precies te zijn. Sindsdien zijn we wisselend laatste en een na laatste, behalve als we gezelschap krijgen van wat slimme mannen om onze score op te krikken en het gezelligheidsniveau op te hogen.
Okee, we speelden met één man teveel, maar we speelden wel eerlijk en de mannen waren erg slim. Mijn taak bestond uit het opschrijven van de antwoorden en het inleveren van de briefjes. En het antwoord 'klaproos' geven. Wat de oudste driekleurvlag is van Europa weet ik niet.
De mannen waren geniaal en we werden EERSTE!!! 61 van de 80 punten, ik was trots op ons!!!!

Na jaren stiekem dromen over de perfecte koelkast, heimelijk langs de etalage in Amersfoort wandelen... even naar binnen om te kijken naar de limegroene Smeg FAB30 is het moment dan eindelijk daar:
Hij staat in mijn keuken!!!!
Lowlands 2007
Donderdag
Donderdagavond reisden we na een groot stuk chocoladetaart met z’n viertjes (Purp, Gerard, Lau en ik) af naar Biddinghuizen. Gewapend met 3 kruiwagens, een berg tassen en een stralend humeur kon ons weekend nu al niet meer stuk. Voor de verandering stonden we een keer kort in de rij; zo kort dat we ons bijna zorgen gingen maken of de megagrote grolschbeugelbierfles nog wel leeg zou gaan voor we het terrein op konden gaan. Aangezien je geen glas mee de camping op mag nemen moest en zou de fles leeg…. waar we dankzij onze grolschbeugelflesadapter op de kruiwagen enorm goed in slaagden.
We konden meteen de camping op (weird) en vonden een ideale plek waar we onze megatent en aanhang kwijt konden. In het donker een bungalowtent opzetten is altijd weer een uitdaging, maar we raken er steeds bedrevener in (het was ook al mijn 9e lowlands, dus ik mag mezelf een ouwe rot in het vak noemen). Zodra de tent stond konden we een welverdiend biertje drinken en kwamen Rik en Simon nog even langs om ons van onze biervoorraad te verlossen. Ieks, Simon had ineens haar! Na van deze schrik bekomen te zijn zijn we op tijd gaan slapen om op vrijdag fris en fruitig het festival aan te kunnen…
Vrijdag
Vrijdagochtend kwamen André en Erik hun reeds opgezette tent bemannen. Met alle hens aan dek gingen we precies midden in een dikke regenbui naar het festivalterrein. Omdat het de laatste regenbui was die we zouden zien was dit helemaal geen ramp. Oi Va Voi opende in de Alphatent. We hadden hoge verwachtingen van deze Londense Balkanbeatsband, maar helaas viel het optreden een beetje tegen. Behalve een mooie wilde violiste (dat haar haar niet in haar viool bleef hangen verbaast mij nu nog) was de muziek vrij tam. Jammer. Daarna uit jeugdsentiment voor Lau naar de Heideroosjes gegaan (boeit mij weinig) waarna we doorgingen naar een verrassend leuk optreden van de Mad Caddies. Punkrock is geweldig en de Mad Caddies zorgden voor enorm veel sfeer! Gaaf!
Daarna lekker bij de Editors wezen luisteren onder het genot van de vrijdagmiddagzon op de heuvels bij de Alphatent. Op de een of andere manier wilde bijna elke Lowlandsganger dit concert zien…druk!!! Het was best leuk (goede cd hebben ze ook) maar niet bijzonder speciaal vonden wij. Na de Editors was het de beurt aan Kasabian en wij slopen het voorste vak in om hier te genieten van een supergaaf optreden van een van mijn favoriete bands op Lowlands. Mijn verwachtingen van dit concert waren hoog en Kasabian maakte dit helemaal waar! Gaaf Gaaf Gaaf! Enige minpuntje is de van zich af spugende zanger… ik heb best een hekel aan spugende mannen….
Vrijdag was absoluut mijn topdag, na Kasabian was het namelijk tijd voor Mika! In een afgeladen Bravotent worstelden wij ons naar voren op zoek naar een mooi plekje (sorry kleine meisjes waar ik voor ging staan…. Jullie konden inderdaad niets meer zien, gheghe..) Mika was van begin tot eind superovertuigend, zong zuiver en krachtig en het optreden was (ondanks of juist dankzij de Dolly Parton elementen?) stoer! Bubblegumpop met ballen! Wat een artiest en wat een geweldige show! Fout is helemaal fijn en de dikke vrouwen en knuffeldieren die het podium op kwamen huppelen maakten de foutheid compleet. I love Mika en ik heb nu al zin in zijn concert in november!!!
Helemaal in een Mika-roes luisterden we nog naar Basement Jaxx, maar dit was te druk voor mij, zowel de muziek als het publiek dat opgestapeld in de tent probeerde te dansen op 0,5 m2 per persoon. Dit trokken we toch niet en we zijn nog even naar de Britpopavond geweest, maar dat was redelijk saai. ‘Vroeg’ ons bedje in dus maar? Na nog wat nagekletst te hebben bij de tent en een eerste gat in de Bacardivoorraad te hebben geslagen ben ik even wezen douchen (wat een uitvinding, ’s nachts douchen op Lowlands… hoef je niet in de rij te staan én je gaat schoon en warm je slaapzak in) en lagen we voor ons doen op tijd in ons mandje.
Zaterdag
De LL zaterdag stond in het teken van Foute Muziek. We werden wakker met Games in Concert, waarbij het Metropole Orkest computergameliedjes naspeelde. Prettig. Nog nooit zoveel nerds op Lowlands gezien! Overigens was Purp bezopen van mijn mangomengsel en wodkaplus. Hahahaha. Om 13.00 uur al bezopen zijn, geweldig!! Na de computerliedjes gingen we naar Malkovich waar we natuurlijk heen moesten omdat Simon de semitourmanager van deze band is en ik toch een keer moest horen wat voor herrie de band maakt waar hij zoveel verhalen over had. Een keiharde bonk herrie, heerlijk fout en mijn oren suizen nu nog. Daarna gingen we voor nog een stapje fouter, namelijk Turbonegro. Beste actie: ze kregen de hele zaal zover om keihard mee te zingen op “I got Erection”. Heerlijk vieze mannen met te dikke buiken die grappige muziek maken.
Gabriel Rios kon ons niet verleiden en we zijn even naar de akoestische sessie van Malkovich wezen luisteren (klonk goed zeg). Hierna was het weer tijd voor een van mijn favorieten, namelijk Saybia! En oioioioi wat was het een mooi concert! Tijdens “The second you sleep” kreeg ik echt overal kippenvel en dit liedje was echt het mooiste wat ik op Lowlands heb gezien/gehoord/meegemaakt. Wow! Sowieso is het een supermooi nummer dat ik vaak ’s avonds laat in de auto draai (en dan heeel hard meezingen), maar live is het nog een tikkeltje specialer. Ook Angel en I Surrender zorgden even voor een rilling… ik hield het maar net droog…
Omdat zaterdag onze standaard zuipdag is moesten we na Saybia terug naar de camping om onze drankvoorraad op te halen... Gewapend met 4 biertjes, een 1,5 literfles Bacardi-Cola (voor de heren) en een fles Wodkaplus (voor ondergetekende) snelden we weer terug naar het festivalterrein, want de beste band van het hele festival trad op zaterdagavond op en we wilden toch zeker wel vooraan staan bij de Kaiser Chiefs!!! Tot mijn grote verbazing veroverden we nog een plekje in het voorste vak en stonden we echt prima! Terwijl de laatste slokken alcohol naar binnen gutsten begon het allerallerbeste optreden van Lowlands… ik heb nog nooit zoveel gesprongen en zo hard gezongen bij een optreden als hier!!! Halverwege dacht ik echt dat ik 3 jaar zou moeten gaan revalideren omdat mijn knieen echt stuk waren, maar de wodkaplus heeft me er doorheen geholpen! Wat een goed concert, wat een goed publiek (massaal ‘Penis’ schreeuwen omdat de zanger het vraagt, geweldig!) en ik heb 5 kwartier mijn longen uit mijn lijf geschreeuwd! Oh My God I Can’t Believe It !!!!Beetje jammer was dat de 90’s party al begon tijdens de Kaiser Chiefs (ja, Lowlands is een en al prioriteiten stellen en keuzes maken) maar hier hebben we toch zeker wel 3,5 uur staan zingen, springen, hossen, gabberen. Schrikbarend momentje dat ik 2 meisjes hoorden zeggen dat ik zo goed kon hakkuh… sorry, als ik ergens niet mee geassocieerd wil worden is het de gabbergeneratie (maar natuurlijk kan ik het wel heel goed *grijns*). Deze avond is ook de avond waarop mijn benen zijn overleden. Na de 90’s avond bleek ik ineens heel veel pijn te hebben in mijn voeten… raar hoe je daar niets van merkt op het moment zelf! Foutste moment: massaal Ademnood meezingen. Ik kende de tekst eerlijk gezegd niet helemaal meer (doe mij maar Hardcore Vibes van Dune, of Hyper Hyper… dat soort liedjes ken ik nog steeds van voor tot achter, haha)
De Balkanbeats trok ik echt niet meer…. Om half vier ’s nachts met zere voeten leek het mij een beter plan om lekker op een bankje een sigaretje te roken naast een neuspulkende man waar ik geniale gesprekken mee had (Hij: “Je vindt het toch niet erg als ik in mijn neus pulk hé?” Ik: “Nee hoor, als je er maar niet mee gaat schieten” Hij: “Nee, eerst rollen…" ) We strompelden terug naar de tent en de zaterdag was TOP! Overigens kreeg Purp het ’s avonds voor elkaar om voor de tweede keer op die dag dronken te worden. R.E.S.P.E.C.T.
Zondag
De zondag was qua bands mijn minst leuke dag, zeker in vergelijking met de zaterdag en vrijdag was er niet zoveel in mijn straatje.We sliepen uit totdat we de tent uitbrandden van de zon, daarna hebben we op ons gemak de tent en rotzooi vast naar de auto gebracht zodat we ’s nachts in 1 keer naar huis konden rijden. We luisterden naar Nine Inch Nails (vond ik een beetje saai) en gingen op aanraden van Purp naar Enter Shikari, wat ik een geweldig leuke band vond. Echt een stelletje jonge honden die superenthousiast keiharde metal rave neerzetten. Cool dat zo’n stelletje blagen het publiek zover meekrijgt dat men tot 3 keer toe een circle pit maakt en aan het eind nog een wall of death (waar Purp blijkbaar ook in meesprong). Gaaf concert. Inmiddels weigerden mijn benen dienst en op weg naar Arcade Fire leek het ons ineens een beter idee om in de Juliet een uurtje te gaan zitten onder het mom van ‘we zien wel wie daar optreedt’. Dit bleek een leuke stand-up comedian te zijn (Stewart Francis) en het was geen straf om hem een uurtje aan te horen!
Na onze dosis culturele bijschaving gingen we naar LCD Soundsystem wat erg gaaf en dansbaar was, ware het niet dat mijn benen mij niet meer konden dragen. Daar baalde ik best wel van, maar goed... een keertje stilstaan en lekker luisteren tijdens een concert moet ook kunnen toch?? Als afsluiter luisterden we naar Tool, wel een hele strakke show, maar niet mijn idee bij een ideale afsluiter voor Lowlands. De Alphatent was ook echt half leeg! Niou ja, een heftigere band had mijn lichaam toch al niet meer aangekund. Gerard en Lau konden ook al niet zo enthousiast meer bewegen (we worden oud) en na Tool zijn we tevreden in de auto gestapt en naar huis gereden
Toppers van dit jaar:
Kaiser Chiefs: beste concert
Mika: maakte alles waar wat ik hoopte
Saybia: mooiste concert en mooiste moment!
Kasabian: stoer en geweldig goed!
90’s avond: is altijd plezier (alleen de muziek stond te zacht)
Naar aanleiding van mijn nieuwe geweldige rode Dr Martens laarsjes-met-hak (ze zitten ZOOO goed!) kwamen we vorige week tijdens een overigens enorm gezellig etentje met collega's op het onderwerp 'Schoenentic'
Ik zie mezelf niet als een schoenenfanaat. Ben wel dol op schoenen. Dit spreekt elkaar al aardig tegen. En dat klopt. Even een korte rekensom tijdens het etentje leverde al 28 exemplaren in mijn kledingkast op (overigens ben ik van mening dat ik eerder een kledingtic heb dan een schoenentic... wat dus betekent dat ik schandalig veel kleding heb... vooral mijn ondergoedlade zit de laatste tijd enorm vol met leuke Marlies Dekkers setjes).
Sinds het etentje ben ik in mijn hoofd aan het tellen hoeveel schoenen ik nu eigenlijk heb. Ik raak lichtelijk de tel kwijt. Daarom nu hier maar even:
*ieks* Heb ik mijn sloffen nog niet eens meegeteld....
En iets zegt mij dat ik er nog wel een paar ben vergeten.. Ik? Een schoenenfreak??? Laat ik het er maar op houden dat ik slecht dingen weg kan gooien.... dat klinkt minder erg...
Su is weg en dat is saai. Mijn dinsdagavond zusjeskroegavond quizavond leek dus ook in de soep te vallen. Tijd om actie te ondernemen!
Speciaal voor de gelegenheid gingen 2 collega's mee quizzen. Vol goed moed lachte ik me bij de eerste ronde een breuk; dit was namelijk de plaatjesronde die Hedda vorige week in Amsterdam had gekregen.... allemaal plaatjes van Muppets met het eenvoudige verzoek om de namen op te schrijven. En laat ik nou nét voordat ik naar de kroeg ging nog even alles te hebben opgezocht op wikipedia
De eerste bonuspunten waren binnen!
Gewapend met een flinke dosis geheel nutteloze kennis (Linda en Aldrik) en een fenomenale valsspeeltactiek (ik) waren de eerste rondes een eitje. Met een klein beetje geluk (land in Afrika is altijd Zimbabwe als je iets moet gokken) scoorden we in de eerste helft al 32 van de 40 punten!
Uiteindelijk werden we na een pittige muziekronde en een paar verkeerde keuzes in de tweede helft glorieus 3e. En zoals onze quizmaster het tactisch vermeldde.... Het is een hele vreemde avond. En de DramaQueens zijn 3e!