Vrienden
Links
Advertentie
mogelijk gemaakt door
20six.nl
AMORETTI
Alarm!
Een typische woensdagochtend. Gisteren iets te laat gaan slapen, vanmorgen strompel ik half slaapdronken mijn autootje in op weg naar het werk. Nog even wat boodschappen doen voor de lunch, dan hoef ik er zometeen niet meer uit...
Ik laad mijn mandje vol bij de AH en geniet van de rust -heerlijk als al het vakantievierend ranzig volk dat in de zomermaanden de AH vervuilt nog ligt te slapen- en op mijn gemak zoek ik de lunchbehoefte voor mijn collega's bij elkaar.
Nog steeds niet helemaal wakker stapel ik alles op de band voor de kassa, leg mijn bonuskaart neer, pak mijn pinpas.... ALARM!!!!
Alarm? Alarm? Ik vraag niet al te snugger boven het sirene-achtig geluid uit aan het kassameisje: "Waarom knipperen die lampjes eigenlijk?" Ik krijg een scheve blik, maar geen antwoord. Wel roept ze een collega erbij. Okee, nu gaan er pas alarmbelletjes in MIJN hoofd af... ik zie me al afgevoerd worden naar een of ander kamertje, politie erbij, groot drama en dat alles terwijl ik niks gejat heb. Aaaargh!
Er komt een meisje van een jaar of achttien naar me toe (terwijl de kassière me nog steeds doodzwijgt) en met opgeheven hoofdje vraagt ze: "Heeft u enig idee waarom die lichtjes knipperen?" Ik voel me nogal lullig door haar hooghartige toon en kan er alleen maar uitkrijgen: "Omdat dat ding denkt dat ik iets in mijn tas heb verstopt????"
Een pijnlijk vraag- en antwoordspelletje begint. --Let wel, ik heb nog geen koffie of sigaret op, heb uberhaupt nog niet gepraat vandaag en ben net een kwartier wakker, me weinig bewust van wat er allemaal precies gebeurt...-- "Weet u zeker dat u niet iets in uw tas hebt gedaan" ... "Heeft u ook niks in uw zakken gestopt" ... "Heeft ù enig idee waarom het alarm afgaat" en het enige dat ik uit kan brengen is zenuwachtig ik-ben-nogal-van-mijn-stuk-gebracht gemompel over dat ik mijn tas niet heb geopend tot ik bij de kassa kwam en ik me van geen kwaad bewust ben. Iedereen in de winkel kijkt mij vol verwachting aan en ik zak langzaam door de grond...
*Helder moment*
"U mag wel even in mijn tas kijken hoor" roep ik, want tenslotte heb ik daar geen geheime dingen in zitten, alleen een laptop, 4 telefoons (2 kapotte en 2 hele), heel veel snoertjes, sleutels en een aangebroken pakje kauwgom. Schuchter kijkt het meisje mee terwijl ik door mijn tas spit.
We hebben het er uiteindelijk maar op gehouden dat alle apparatuur in mijn tas het alarm deed afgaan. Ik loop enigzins verdwaasd met mijn boodschappentasje de winkel uit en vraag me af hoe ik gereageerd had als ik al WEL wakker was geweest....
Rookverbod?!
De eerste week NIET roken in kroegen of restaurantjes. Ik verwachtte een drama, ben zo gewend 'eventjes een sigaretje op te steken' in de kroeg. Hoe zou ik dat overleven?!?
Dinsdagavond is onze vaste kroegavond, maar door afstudeerdingen en slaaptekorten sloegen we dit keer maar over. Jammer, want ik was wel benieuwd hoe quizzen zonder sigaretten te doorstaan was.
Donderdag gingen we naar een concert (Xavier Rudd!) in Tivoli. Geniaal: ze hebben achterin een rookruimte gecreeerd waar je relaxed op een bankje kan zitten en een sigaretje kan roken met allemaal leuke mensen (ja echt, rokers zijn het gezelligst) en een acceptabel praatgeluidsniveau. Ik was onder de indruk en zo is roken eigenlijk veel relaxter! In de zaal zelf werd niet gerookt, wel hing er een vreemd luchtje van verscheidene lichaamsgeuren. Hierover later meer...
Een bezoekje aan de IKEA (vanwege te bezoeken Austin Powershuizen) deed mij na mijn koffie en gebakje in een rookruimte belanden waar het stonk, maar waar je wel lekker binnen kan roken. Prima, ik zie nog geen probleem (behalve dan misschien dat we geen koffie mee naar binnen mochten nemen, maar dat deden we stiekem toch, haha).
Zaterdag gingen we naar de dansschool waar ik altijd veel teveel rook, lekker aan de 'stamtafel' met een bakkie koffie erbij. Nu stonden we om het hoekje in de regen. Hmm... nou ja, dat went ook wel weer en een beetje frisse lucht na het dansen is ook geen straf (okee, ik ben optimistisch, het is ook nog zomer en over een half jaar denk ik daar heel anders over als ik buiten sta te vernikkelen). Daarna gingen we stappen in Bill's Bar in Markelo. Buiten stonden al tig brede securitymannen ons te vertellen dat je niet op de stoep voor de disco mag roken, dat je dus moet oprotten naar de rokersverbanplek op de parkeerplaats. Nou ja, begrijpelijk, je wilt ook geen 1000 sigarettenpeuken vinden voor je deur, maar IETS aardiger hadden ze het ook wel mogen brengen...
Binnen hadden we de jaren 80-90 zaal gevonden waar ik heerlijk stond te dansen en slechts af en toe het idee had dat ik iets miste... Er was binnen een speciale rookruimte, maar ik had geen zin om daarheen te gaan, dan mis je al het leuks op de dansvloer... Oftewel: binnen niet gerookt en ik vond het geen probleem. (scheelt misschien dat ik de BOB was en dat een sigaretje bij een biertje altijd wel erg lekker smaakt). Wel was het opvallend dat de ENIGE jongen die stiekem op de dansvloer stond te roken het voor elkaar kreeg om mij een brandplek op mn arm te geven met zijn sigaret! Wat een ondingen eigenlijk he!! 
Voor zover heb ik dus nog geen problemen met het horecarookverbod
MAAR
Wat wel heel allejezus VIES RANZIG SMERIG GATVER is: alle lichaamsgeuren van mensen die je ineens veel sterker ruikt! Je ruikt serieus letterlijk wat iemand gisteren heeft gegeten en of dat al dan niet fatsoenlijk door zijn spijsverteringssysteem is heengekomen. De meest ranzige luchtjes, van zweet (ik stond serieus te kokhalzen op de dansvloer, nog nooit zoiets meegemaakt) (nu was dat ook vanwege de ongewassen lucht van een 250 kilo wegende vieze man die te hard stond te dansen naast mij terwijl mijn hoofd zich op de hoogte van zijn oksel bevond) tot letterlijke diarreelucht en vieze andere ondefinieerbare geurtjes. Een redelijke domper op een geweldige avond. Blegh.
Conclusie: rookverbod is prima, maar laat discotheken ALSJEBLIEFT zorgen voor een oplossing tegen viezemensenlucht!!
De magische grens
Had ik al eerder aangekondigd dat mijn lieve Kadettje de magische 400.000 kilometer zou overschrijden, dit is inmiddels al weer verleden tijd. Gelukkig is er fotomateriaal. Niet van sublieme kwaliteit, maar wat wil je rond middernacht op een provinciale weg met een rammelende auto...
Nosepicking
Ook al zeggen we allemaal dat we dat noooit doen, iedereen peutert wel eens in zijn neus. In het bijzijn van anderen, neh, not done. Vind ik. Maar eenieder heeft recht op zijn eigen mening natuurlijk. Stiekem in de auto, dan ziet niemand het... yeah right, tot je die rij mensen voor het stoplicht voorbij rijdt waarvan de helft in zijn neus zit te boren 
Ik heb natuurlijk altijd de goede smoes dat mijn piercing niet goed zit en dat ik die even recht moet duwen (en dus kan ik alleen in mijn rechterneusgat pulken).
Maar wat ik (en de rokers vandaag met mij) me nou afvraag: wat nou als je vingers te dik zijn voor je neusgaten... Of zou het zo zijn dat de dikte van je vingers ook gelijk de grootte van je neusgaten beinvloedt?
*gaat driftig op zoek naar mensen met dikke vingers en kleine of juist hele grote neusgaten en doet onderzoek naar het verband hiertussen*
Ben & Jerry's
Ik start een petitie:
NOG meer stukjes Toffee in de Vanilla Toffee Crunch
en als ik dan toch bezig ben, zelfde geldt voor de Cookie Dough (hee, er bestaat zelfs een cookie dough hyve!)
Change of Plans
Was ik gisteravond vastbesloten dat mijn volgende berichtje over dat achterlijke winkelplebs in de Appie zou gaan (jeez, wat heb ik me staan irriteren aan mensen die 5 minuten in een schap kunnen gaan staan loeren en intussen met de hele familie en 3 winkelwagens de hele doorgang blokkeren en vervolgens mij boos aan staan te kijken als ik weiger om te lopen maar gewoon wacht tot ze aan de kant staan), nu heb ik een leukere blogmededeling (sorry achterlijk winkelplebs, ik ga geen tijd meer aan jullie besteden).
Jeeej!
Ik heb kaartjes gekocht voor Heather Nova in Paradiso en om daar maar mooi op aan te sluiten ook voor Novastar in Paradiso:
Iemand zin om mee te gaan naar Novastar? (Sorry, kaartjes voor Heather zijn al besproken door zuster)
Tiepmiep
Het blijkt keer op keer maar weer dat ik eigenlijk gewoon een blonde tiepmiep ben.
Uitstapjes naar applicatiebeheer en toegangscontrolebeveiligingsbeheer zijn dan ook niets voor blonde tiepmiepmensen zoals ik. Ik druk op de verkeerde knopjes en vergeet kabeltjes aan te sluiten.
Wat doe ik in hemelsnaam bij een IT bedrijf??
*zucht diep en vertrouwt er maar op dat morgen weer een klein stukje IT-optimisme tevoorschijn komt*
Vliegende boeken
Eindelijk zit ik dan na een lange drukke week netjes op de bank met mijn boek op schoot me voor te bereiden op de cursus morgen. Mijn boek, gloednieuw, prachtig en duur, ligt op mijn schoot en ik denk na over het hoofdstuk externe werving van de cursus personeelsmanagement.
Dan zie ik iets over mijn buik wandelen.
Het heeft lange poten en een rond lijf. Gatver, een dikke spin die zomaar over mijn buik wandelt alsof het niets in. Mijn adem stokt in mijn keel -ik ben niet echt bang voor spinnen maar als ze je zo verrassen is het een heel ander verhaal- even wens ik mezelf dood zodat ik niet hoef te verzinnen hoe ik mezelf uit deze benarde positie redden zal.
Er zit maar 1 ding op: mijn boek fungeert als springplank voor de spin en deze langpoterige nare rotzak vliegt met gloednieuw boek en al door de kamer heen. Mijn slof vindt daarna het geschrokken lijf van spinnemans en zijn laatste seconde is een feit. De nieuwigheid van mijn boek echter ook.
*instrueert nu alle katten in huis dat ze dagelijks 4 spinnen moeten vangen en anders geen eten meer zullen krijgen*
Schattig
Lichtelijk bezweet, tevreden en nog half buiten adem wandelde ik vanavond de sportschool uit na een enerverende steples. Het was een mooie lenteavond en al net een beetje schemerdonker. Ik babbel met Mariska over dat roodharige meisje dat na tig jaar steppen nog steeds er niets van snapt en waarom zij niet gewoon een andere, minder kansloze sport gaat doen.
Dan staat daar in het maanlicht mijn lief rood Kadettje. Niets geks aan, want hij stond precies waar ik m had geparkeerd. Het bijzondere was dat Kadettje een vriendje had gekregen! Naast mij stond een precies eender lief rood Kadettje. Zo schattig, zoals ze naast elkaar stonden op de parkeerplaats! Lief, lichtelijk roestig, vaalrood, oud, maar nog steeds on the road. Het was een enorm romantisch moment.
Vastbesloten riep ik: ik blijf gewoon wachten tot de bestuurder terugkomt, ben benieuwd wie er nog meer in zo'n fijn wagentje rijdt. Is het die blonde jongen naar wie ik pas zwaaide (als Kadettrijders in Barneveld moet er gezwaaid worden vind ik) en die toen raar terugkeek en wel een beetje moest lachen maar die niet terugzwaaide? Of is het een dikke ouwe vrouw, een 18jarig huppelkutje zonder geld voor een fatsoenlijke auto... ik was benieuwd. Na een kwartier kwam er nog niemand naar buiten (terwijl de lessen afgelopen waren) en heb ik het opgegeven.
Leuk detail: over 230 kilometer gaat mijn Kadettje over de magische 4 ton grens heen!! Het is aftellen geblazen!! Spannend!
In bloei
Lente. De magnolia staat weer in bloei. Niet zo overtuigend als afgelopen jaren, dat zal wel met de nachtvorst te maken hebben. Het onkruid bloeit hier enthousiaster dan de magnolia. Heeft niets met de nachtvorst te maken, meer aan mijn chronisch tijdgebrek.
Ik had bijna de bloei van de magnolia gemist. Mijn favoriete tijd van het jaar. Mijn favoriete struik in de tuin. Ik ren heen en weer van werk naar sportschool, van cursus naar etentje, van dansschool naar zware stapavond, van vrienden naar verplichtingen. Af en toe slaap ik nog een paar uurtjes. Mijn leven is leuk en zit misschien wel iets te vol met gave dingen. En zo liep ik ineens tegen de magnolia aan. Jeetje, bloei jij al?
Ik ben dol op alle boompjes die weer uitlopen, ben blij te zien dat de treurperen die we vorige herfst hebben neergezet nu bloesem maken. Ik grijns om de viooltjes die ineens in de paardenbak opkomen... leuk hoe dat zich ook als onkruid kan verspreiden. De rabarber komt weer op, dat wordt weer smullen. Ik kijk vandaag uit het raam naar buiten en geniet van het zonnetje, zie mijn mooie bloempjes en besef me dat er eigenlijk 2 uur meer in een dag zouden moeten zitten zodat ik ook tijd overhoud voor mijn tuin.
Zal wel een kwestie van prioriteiten stellen zijn...